Disk dolduğunda ilk refleks büyük görünen bir klasörü silmek olabiliyor. Oysa uygulama verileri, veritabanı dosyaları veya henüz gönderilmemiş işler o klasörde bulunabilir. Önce hangi dosya sisteminin dolduğunu, sonra alanı hangi süreç veya verinin kullandığını anlamak daha güvenlidir.

Sorunun hangi bölümde olduğunu bulun

TERMINALonur@web:~
df -hT
df -i

df -hT dosya sistemlerinin türünü ve blok kullanımını gösterir. df -i ise inode kullanımına bakar. Alan var gibi görünmesine rağmen çok sayıda küçük dosya inode tüketimini bitirebilir. İlk adım, hata üreten yolun hangi mount üzerinde olduğunu belirlemektir:

TERMINALonur@web:~
df -hT /var/www

Örnekteki yolu uygulamanızın gerçek yolu ile değiştirin. /, /var veya bir ağ diski ayrı dosya sistemleri olabilir; yanlış bölümü temizlemek sorunu çözmez.

Büyük klasörlere daralarak bakın

TERMINALonur@web:~
sudo du -xhd1 /var | sort -h
sudo du -xhd1 /var/log | sort -h

-x başka dosya sistemlerine geçilmesini önler; -d1 çıktıyı bir seviye ile sınırlar. İkinci komutu ancak /var içinde yükün loglarda olduğunu gördüyseniz kullanın. du okunamayan klasörler için hata gösterebilir; izin sorunlarını ve mount yapısını dikkate alın. Büyük bir dosya tespit etmek, onu güvenle silebileceğiniz anlamına gelmez.

Silinmiş ama açık dosyalar

Bir log dosyası silinse de onu açık tutan süreç kapanana kadar alan hemen geri gelmeyebilir. Bunun için şu komut ipucu verir:

TERMINALonur@web:~
sudo lsof +L1

Çıktıda süreçleri, dosya türünü ve boyutu inceleyin. Servisleri rastgele yeniden başlatmak yerine hangi uygulamanın dosyayı tuttuğunu doğrulayın ve o yazılımın log döndürme veya yeniden açma yöntemini kullanın. lsof her sunucuda kurulu olmayabilir.

Temizlik kararı verirken

Logların saklama süresini ve mevcut logrotate yapılandırmasını inceleyin. Eski yedekleri kaldırmadan önce gerçekten başka bir yerde doğrulanmış yedek bulunduğundan emin olun. Kuyruk, oturum, veritabanı ve yüklenen kullanıcı dosyaları otomatik olarak çöp sayılmamalıdır. Docker veya başka bir platform kullanıyorsanız onun kendi envanter araçlarıyla neyin kullanımda olduğunu kontrol edin; toplu temizleme komutlarını sonuçlarını anlamadan çalıştırmayın.

Acil durumda birkaç dosya silerek sistemi geçici olarak ayağa kaldırmak, büyümeye neden olan hatayı çözmez. Logların neden arttığına, başarısız işlerin birikip birikmediğine ve yedeklerin beklenen şekilde döndürülüp döndürülmediğine de bakın.

Tekrarını önlemek

Serbest alanı yüzde olarak takip ederken mutlak kalan alanı da izleyin. 1 TB diskte yüzde beş ile 20 GB diskte yüzde beş aynı risk değildir. Kritik mount noktaları ve inode kullanımı için ayrı uyarılar tanımlayın. Değişiklik sonrasında df ile geri kazanılan alanı kontrol edin ve uygulamanın yazma işlemlerini tekrar deneyin.

Kaynak: GNU coreutils df belgeleri ve du belgeleri.

Kapasite planını tek bir ana odaklandırmak yerine en az birkaç haftalık büyüme eğilimiyle birlikte değerlendirin. Böylece geçici bir artışla düzenli büyümeyi birbirinden ayırabilir, ek depolama veya saklama politikası değişikliğine zamanında karar verebilirsiniz.